“คุณจำผมไม่ได้หรือครับ จองฮัน” ผมพูดด้วยเสียงนุ่มๆและเดินสาวก้าวเข้าไปข้างๆเตียง พร้อมทั้งนั่งลงบนเตียงและเอื้อมมือไปลูบไปหน้าสาวหวานราวกับผู้หญิง
“ไม่! นายเป็นใคร”
“ว้า พูดแบบนี้ผมเสียใจนะเนี่ย” ผมเลยหันไปที่หัวเตียงหยิบดอกไม้ดอกหนึ่งจากแจกันยื่นไปตรงหน้าเขา
“จำได้รึยังครับ?” จองฮันคนสวยของผมทำหน้าครุ่นคิดสักพักหนึ่งแล้วก็เบิกตากว้างคล้ายว่าจะนึกออกแล้วว่าผมคือใคร
“คุณ ที่ซื้อดอกไม้จากร้านผมเมื่อวานนี่ คุณจับผมมาทำไม แล้วรู้จักชื่อผมได้ยังไง”
“อืม ก็แค่ถูกใจคุณก็เท่านั้นเอง และที่ถามว่าผมรู้จักคุณได้ยังไง มันก็ไม่ใช่เรื่องยากนักหรอกครับ” ผมนำดอกไม้ดอกนั้นไล้ไปบนหน้าสวยของคนตรงหน้าไปมาราวกลับยอกล้อ แม้คนสวยจะสะบัดหน้าหนีอยู่หลายทีก็ตาม
“ท่านซึงชอลครับ หมดธุระของผมแล้ว งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” เลขารูปหล่อที่ยืนฟังทั้งสองคนเถียงกันไปมาจนหาจังหวะบอกลาเจ้านายของตนเองไม่ได้สักที รีบกล่าวขอตัว
“หืม นายยืนรออยู่ตรงนั้นแหละ รอชั้นบอกให้กลับได้แล้วค่อยกลับ” เมื่อเจ้านายพูดแบบนั้นแล้วเขาจะไปทำอะไรได้
“เอาหล่ะเรามาต่อเรื่องของเรากันดีกว่าคนสวยของผม” ผมเคลื่อนตัวออกมาจากคนตรงหน้าและเริ่มปลดกระดุมเสื้อของตนเองออก แล้ววางกองไว้ข้างเตียง
“นาย จะทำอะไร! ” เมื่อผมถอดอาภรเสื้อผ้าของตัวเองออกไปแล้วก็เริ่มไปวอแวกับเสื้อผ้าของร่างบางบนเตียงบ้าง แต่เนื่องจากมือทั้งสองข้างของคนตรงหน้าถูกมัดไว้กับเตียงดังนั้น
แคว่ก!!!!
“เฮ้ย ไอ้บ้า หยุดนะ ทำบ้าอะไรเนี่ย”
“จุ๊ๆ ไม่เอาคนดี ผมมีชื่อนะครับ ผมชื่อซึงชอล ไหนลองเรียกสิ ไม่แน่ผมอาจจะใจดีกับคุณก็ได้นะ”
“ไม่ แล้วก็ปล่อยชั้นได้แล้ว ไอ้บ้า”
“หืม ดื้อจัง งั้นต้องทำโทษกันแล้ว” ผมก้มลงไปหยิบผ้าผืนหนึ่งที่เพิ่งแกะออกจากดวงตาสวยกลับไปมัดเข้าที่เดิมเป็นการทำโทษคนดื้อ
“นาย เอามันออกไปนะ! ” ยิ่งมองไม่เห็นประสามสัมผัสส่วนอื่นจะยิ่งทำงานได้ไวขึ้นก็คงจะเป็นเรื่องจริง เพราะคนตรงหน้าของผมท่าทางเริ่มตื่นกลัวยิ่งกว่าเมื่อกี้เสียอีก
ผมไม่ฟังคำห้ามปรามของคนตรงหน้าและเลื่อนตัวเองก้มลงไปดูดดึงตุ่มไตบนหน้าอกบาง ส่วนมืออีกข้างก็ขยี้ยอดอกอีกข้าง จนสายตาเหลือบไปเห็นเลขาคนสนิทเริ่มยืนไม่นิ่งก็กระตุกยิ้มมุมปากทั้งๆที่กำลังขบเม้มยอดอกสีหวาน
“จีซู มานี่หน่อยสิ” เลขาตรงก้มหน้าลงมาสบตากับผมและยิ้มออกมา ผมเลยลุกออกมาแล้วให้คุณเลขาเล่นกับยอดอกของจองฮันแทนผม ส่วนผมเองก็ขยับลงต่ำลงไปเล่นกับสะดือตรงบริเวณหน้าท้องที่กำลังหดเกร็งเพราะความเสียวซ่าน
“อะ อื้อ ยะ หยุดนะ” แม้จะเอ่ยห้ามออกมาแต่เสียงก็ช่างแผ่วเบาเหลือเกิน ร่างกายตรงหน้าก็ยิ่งบิดเร้าไปมาเพราะความวาบหวามเพราะสัมผัสของคนทั้งคู่ ผมเองก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วด้วยจึงรีบดึงกางเกงทั้งกางเกงชั้นนอกและชั้นในของคนตรงหน้าลงให้ไปกองอยู่บริเวณปลายเท้า และเมื่อไม่มีสิ่งใดมาบดบังผมเลยได้เห็นแก่นกายสีชมพูขนาดพอดีมือกำลังกระตุกและเริ่มขยับขยายขนาดขึ้น
“น่ารักจังเลยนะครับ” ผมลองใช้นิ้วสัมผัสกับแก่นกายของคนตรงหน้าขยับขึ้นลงอย่างหนักหน่วงจนคนด้านบนหลุดครางออกมา
“แฮ่ก พะ พอแล้ว อื้อ” นอกจากผมที่เล่นกับแก่นกายอยู่นั้น เมื่อผมมองขึ้นไปจีซูเองก็กำลังละเลงลิ้นอย่างเมามันส์กับยอดอกของร่างบาง ทั้งดูดดึงทั้งขยี้จนทำให้ยอดอกของจองฮันแข็งเป็นไตและวาบวับไปด้วยน้ำลายของเลขาของผม
ผมละมือออกจากแก่นกายของคนตรงหน้าเมื่อเห็นว่ามันกำลังแข็งได้ที่แล้ว บอกจีซูให้ขยับเปลี่ยนท่าทางกันสักเล็กน้อย โดยปลดผ้าทั้งแขนและขาให้ร่างบางแล้วนำมาผูกข้อมือไว้ด้วยกัน และจับให้อยู่ในท่าคุกเข่าโดยให้มือไขว้อยู่ด้านหลัง พอจัดแจงท่าเสร็จแล้วผมก็จับจองทางด้านหลังของร่างบาง จีซูที่เหมือนจะรู้กันก็ก้มลงไปอมแก่นกายของจองฮันเข้าไปในปาก ดูดดุนราวกับไอศกรีมชั้นเลิศ ส่วนผมเองก็ไม่ยอมแพ้ ก้มลงละเลงลิ้นกดเข้าไปในช่องทางด้านหลังอย่างหนักหน่วง
“อะ อ๊า เสียว อื้อ ฮ้า”
“เสียวหรอคนสวย เดี๋ยวจะเสียวกว่านี้อีก” เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายิ่งมีอารมณ์ร่วมขึ้นเรื่อยๆ ผมเองก็พลอยควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ไม่อยู่ จับก้นนุ่มแหวกให้ช่องทางขยายมากยิ่งขึ้น พร้อมทั้งกดนิ้วเข้าไปในช่องทางแคบ และท่าทางเลขาของผมจะใช้เทคนิคได้อย่างช่ำชองจนของด้านบนถึงขึ้นขยับสะโพกเข้าออกหาริมฝีปากจีซูอย่างเป็นจังหวะ
“ไหน จองฮันลองเรียกจีซูสิ ถ้าไม่เรียกชื่อผมก็ลองเรียกชื่อเลขาผมหน่อย” หลังจากหลับตาครางเสียงกระเส่ามาไม่หยุด ก็เปิดเปลือกตาที่มีหยดน้ำใสๆคลออยู่เต็มเบ้า มองลงมาตรงระหว่างขาของตนเองที่กำลังมีคนขยับหน้าเข้าออกอยู่ตรงนั้น
“อื้อ จะ จีซูจะออกแล้ว อ๊ะ ใกล้แตกแล้ว อ๊า” จองฮันเองขยับสะโพกอยู่อีกสองสามทีก็ปลดปล่อยออกมาเต็มในปากของจีซูที่รอรับอยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่จะประกบริมฝีปากลงไปให้ได้ลองลิ้มรสน้ำรักของตนเอง ผมเองที่เห็นภาพทั้งหมดก็ยิ่งมีอารมณ์มากขึ้นไปอีก รีบเพิ่มนิ้วเข้าไปในช่องทางสวาทด้านหลังจนตอนนี้ใส่เข้าไปถึงสี่นิ้วแล้ว
“พอแล้ว เราเหนื่อยแล้ว ฮะ แฮ่ก”
“อะไรกันครับ จองฮันเพิ่งปลดปล่อยไปคนเดียว ผมกับจีซูยังไม่ไปถึงไหนกันเลย” ผมไม่ฟังเสียงคัดค้านของเค้า ค่อยๆแหวกก้นของเค้าออกและกดแก่นกายของตนเองที่กำลังแข็งขืนจนรู้สึกปวดหนึบไปหมดเข้าไปช้าๆ
“อ๊า! เจ็บ เอาออกไป!” จองฮันที่เริ่มรู้ว่าตัวเองจะโดนอะไรก็รีบตะเกียกตะกายหนีให้พ้นจากการจับกุม แต่แรงที่น้อยกว่าจึงทำให้ไม่เป็นดั่งหวัง จีซูเองก็รีบจับจองฮันให้อยู่นิ่งๆเพื่อจองฮันเองจะได้ไม่เจ็บมาก
ทางรักของคนสวยตรงหน้าที่ค่อยๆกลืนกินแก่นกายของผมเข้าไปนั้นทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนในร่างกายของผมยิ่งประทุออกมา แต่ก็กัดฟันทนเพราะไม่อยากทำให้ร่างกายของคนด้านบนต้องเจ็บไปมากกว่านี้ จีซูเองตอนนี้ก็พยายามช่วยลดความเจ็บปวดของคนตรงหน้าลงด้วยการระดมจูบไล้ตั้งแต่ลำคอระหงส์ไล่ขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงริมฝีปาก ประกบจบกันอย่างดูดดื่ม ลิ้นสอดแทรกเกี่ยวหวัดกันไปมาอย่างน่าตะกละตะกลามจนเห็นน้ำไสไหลย้อยลงมากจากขอบปาก เมื่อจีซูเห็นว่าผมกดแก่นกายเข้าไปได้จนสุด เขาก็ขืนตัวเองออกและจับมือของจองฮันให้เท้าลงกับเตียงอยู่ในท่าคลานเข่าอย่างสมบูรณ์
จีซูตอนนี้เป็นเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ในชุดเสื้อผ้าเต็มรูปแบบ แต่ตอนนี้เขากำลังค่อยๆถอดเสื้อผ้าของตนเองทีละชึ้น จนไม่เหลือสิ่งใดไว้ปกคลุมร่างกาย ขยับสะโพกของตนเองเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานที่ตอนนี้ยังมีผ้าปิดบังดวงตาของเขาอยู่ จับแก่นกายของตนเองไล้ไปที่แก้มทั้งสองข้างของร่างบางไล้ไปเรื่อยๆถึงริมฝีปากกดย้ำๆ แต่คนสวยเองก็ไม่ยอมเปิดปาก ไล้ผ่านไปมาจนแก่นกายของเลขาของผมแข็งขึ้น
“อ้าปากหน่อยครับคุณจองฮัน” ผมว่าจีซูเป็นคนมีสเน่ห์ในเรื่องการใช้เสียงเลยนะ แค่ฟังก็รู้สึกเคลิ้มแล้ว แถมไหนจะท่าทางเงียบขรึมแต่ดูใจดีนั่นด้วย แม้ตอนนี้คนสวยของผมจะมองไม่เห็น แต่แค่ฟังเสียงก็คงจะรู้สึกอ่อนระทวยไปบ้างไม่มากก็น้อยหล่ะ
และอย่างที่ผมว่าจองฮันเองก็ไม่ได้เม้มปากเหมือนเมื่อกี้แล้วแต่ก็ยังไม่ยอมอ้าปากออก จนสุดท้ายจีซูก็ทนไม่ไหวเลยบีบแก้มทั้งสองข้างของจองฮันออกเพื่อที่จะแทรกแก่นกายเข้าไปในโพรงปากสวยนั่นได้
“อึก อื้อ อื้อ! ” แก่นกายของจีซูก็ขนาดไม่เบาจึงทำให้ค่อนข้างจะคับเต็มปากของคนสวยอยู่สักหน่อย และเนื่องจากจองฮันทำท่าจะขยับออกท่าเดียวจึงทำให้จีซูต้องจับใบหน้าของจองฮันไว้และกระแทกกายเข้าออกโพรงปากนั้นด้วยตนเอง
“อ่า คุณจองฮัน เยี่ยมไปเลยครับ” ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของร่างบางเต็มไปด้วยแก่นกายของผู้ชายสองคน ทั้งสองคนกระแทกเข้าออกอย่างไม่มีใครยอมใคร จนร่างบางตัวโยกสั่นคลอนไปมา เหงื่อผุดออกมาเต็มใบหน้าและร่างกาย ตัวจองฮันแทบจะไม่ต้องออกแรงอะไร เพราะมีทั้งผมและจีซูคอยกระแทกเข้าออกสลับจังหวะกันไปมา
“ไหน จองฮันยังไม่เรียกชื่อผมเลยนะครับ ไหนลองเรียกหน่อยสิครับ” จีซูที่ได้ยินผมพูดดังนั้นจังขยับแก่นกายออกจากปากบางและสาวแก่นกายตัวเองรอไปพลางๆ
“มะ ไม่ อ๊ะ อ๊า บะ เบาหน่อยสิ” เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อวันยังค่ำสินะ หึ เมื่อเขาบอกให้เบาผมก็จะเบาให้ตามคำขอ ค่อยๆลดแรงกระแทกลงจนกระทั่งหยุดส่งแรงไปยังร่างบาง ทั้งที่ๆอีกไม่นานคนด้านบนก็ใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว
“อื้อ นาย แฮ่ก หยุดทำไม”
“ไหนเรียกชื่อผมก่อนครับ”
“อ๊า ฮ้า อื้อ” ยังเรียกไม่เรียกใช่ไหม ผมจึงนำมือไปสาวแก่นกายของคนตรงหน้าอย่างรุนแรง โดยเฉพาะตรงส่วนหัวให้คนร่างบางเสียวซ่านแต่สักพักก็หยุดขับมือ สลับไปแบบนี้จนคนด้านบนเริ่มทนไม่ไหว ดูได้จากร่างกายที่สั่นสะท้านไหนจะน้ำตาที่ไหลลงมาตรงแก้มอีก
“อื้อ ซะ ซึงชอลช่วยหน่อย มะ ไม่ไหวแล้ว” อ่า ให้ตายสิ พอเจอคนสวยมาอ้อนวอนแบบนี้มันยิ่ง...
“อ๊า! แรงไป อื้อ” ผมรีบกระแทกเข้าไปในตัวร่างกายแบบถี่ยิบเอาให้สาสมกับความต้องการที่มันใกล้จะล้นทะลัก จีซูเองเห็นว่าผมได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว เค้าก็จับจองฮันให้เงยหน้าและใส่ความเป็นชายของตนเองเข้าไปในปากร่างบางอีกครั้ง แต่รอบนี้จองฮันให้ความร่วมมืออย่างดีทั้งขยับสะโพกสวนกับผม ไหนจะช่วยจีซูโดยการไล้เล็มแก่นกายพร้อมทั้งใช้มือรูดขึ้นลงให้อีกด้วย
“อ่า นายท่าน ผมใกล้แล้วครับ แฮ่ก คุณจองฮัน อ่ะ”
“จองฮัน อ่า นายสุดยอดมาก อืม”
“อ๊า จะแตกแล้ว อื้อ อ๊ะ อ๊า แฮ่กๆ”
จนในที่สุดเราทั้งสามคนก็ปลดปล่อยออกมาใกล้เคียงกัน โดยจีซูเสร็จไปคนแรก ตามด้วยจองฮันและผม จีซูรีบดึงแก่นกายออกจากปากของร่างบางและให้น้ำรักของตนเองกระจายเต็มไปหน้าของจองฮัน ก่อนที่จะจองฮันและผมจะเสร็จตามๆกันมา จีซูใช้มือค่อยๆมือเช็ดน้ำรักออกจากใบหน้าของจองฮันแล้วนำเข้าปากจองฮันให้จองฮันได้ลิ้มรสน้ำรักของเขา จองฮันเองก็ให้ความร่วมมืออย่างดีทั้งเลียดูดจนนิ้วมือของเลขาของผมจนสะอาด ส่วนจองฮันที่ปลดปล่อยก็เปรอะเปื้อนเต็มบนที่นอน ผมเองเมื่อถึงฝั่งฝันก็ดึงแก่นกายออกมาจนเห็นถึงน้ำรักที่ไหลย้อยออกมาจากช่องทางรัก ไหลหยดลงบนที่นอนจนผสมไปกับน้ำรักของจองฮันเช่นกัน เราทั้งสามคนนอนหอบหายใจกันอย่างเหนื่อยอ่อน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ยังไม่จบนะคะ ตามอ่านต่อได้ที่หน้าบทความเลยค่ะ :)
